[1]. Persoalan yang membingungkan minda setiap orang adalah:

‘Bolehkah YDPA memanggil Parlimen Semasa Darurat, tanpa nasihat PM?’

[2]. Pada 18 Jun 2021 saya menerbitkan sebuah video bertajuk, ‘Siapakah yang Berkuatkuasa untuk memberi perintah bagi membuka semula Parlimen?’

Di sana, saya berpendapat bahawa berdasarkan tafsiran betul Seksyen 14(1)(b) Ordinan Darurat (Kuasa-Kuasa Perlu) 2021, YDPA harus menentukan tarikh bila Parlimen harus dipanggil.

[3]. Pada 25 Jun 2021 Peguam Negara mengeluarkan Kenyataan Media

Yang Berhormat Peguam Negara berpendapat bahawa YDPA boleh memanggil Parlimen hanya atas nasihat Perdana Menteri.

Pada pendapat beliau, seksyen 14(1)(b) Ordinan Darurat 2021, bermaksud bahawa bukan hanya YDPA yang menentukan tarikh Parlimen harus dipanggil untuk bersidang.

[4]. Dua isu timbul dari dua pendapat yang berbeza:

– satu adalah Konflik, yang kedua adalah Kebuntuan Perlembagaan

[5]. MASALAH PERTAMA: KONFLIK

Kini terdapat dua cara pentafsiran yang berbeza bagi peruntukan seksyen 14(1)(b).

Izinkan saya mengimbas kembali ingatan anda.

Sek. 14(1)(b) menyatakan,

‘Bagi tempoh darurat berkuat kuasa— … (b) Parlimen hendaklah dipanggil, diprorog [ditunda] dan dibubarkan pada suatu tarikh sebagaimana yang difikirkan sesuai oleh Yang di-Pertuan Agong.’

Sek. 14 tidak mengatakan apa-apa mengenai peranan Perdana Menteri.

[6]. TETAPI YANG BERHORMAT PEGUAM NEGARA BERHUJAH BAHAWA PERKARA 40 PERLEMBAGAAN PERSEKUTUAN TERPAKAI

Perkara 40 menyatakan dengan jelas bahawa YDPA hanya harus bertindak ‘mengikut nasihat Perdana Menteri’.

[7]. MARI KITA LIHAT

Perkara 40 (1) menyatakan:

‘Pada menjalankan fungsinya di bawah Perlembagaan ini atau undang-undang persekutuan [perhatikan frasa ini], Yang di-Pertuan Agong hendaklah bertindak mengikut nasihat Jemaah Menteri.’

Ungkapan ‘pada menjalankan fungsinya’ adalah jelas: Ini merujuk kepada tugas-tugas Baginda.

[8]. Tetapi tugas Raja di bawah undang-undang apa?

Tugas Raja merangkumi dua kategori:

(a) Di bawah ‘Perlembagaan’ atau

(b) ‘undang-undang persekutuan’. 

‘Undang-undang Persekutuan’ bermaksud undang-undang yang diluluskan oleh Parlimen.

[9]. Tugas-tugas YDPA semasa Darurat ini – di bawah Perkara 150 – dikawal oleh dua undang-undang.

 Salah satunya adalah undang-undang Perlembagaan.

Kumpulan undang-undang kedua berada di luar Perlembagaan.

Ini dipanggil ‘Darurat (Kuasa-Kuasa Perlu) 2021’.

‘Ordinan Darurat’ belum diluluskan oleh Parlimen.

Oleh itu ia bukan undang-undang persekutuan. 

[10]. Oleh itu, apabila YDPA ingin memanggil Parlimen, Baginda mempunyai dua kuasa.

Baginda boleh menggunakan kuasanya dalam Perlembagaan dalam Perkara 55.

Perkara 55 mengarahkan bagaimana Parlimen harus ‘dipanggil diprorog (ditunda) atau dibubarkan’.

Perkara 55 (1) menyatakan bahawa YDPA mesti memanggil Parlimen.

Apabila Perkara 55 dan Perkara 40 digabungkan, ini bermaksud, jika Perdana Menteri memberitahu YDPA, ‘Yang Mulia Tuanku YDPA – mohon memanggil Parlimen pada 10 Julai’, YDPA tidak boleh menolak.

[11]. Tetapi adakah Perdana Menteri mempunyai kuasa yang sama – jika beliau ingin membubarkan Parlimen?

Katakan Perdana Menteri yang berkuasa – kehilangan sokongan majoriti di Parlimen.

Beliau mempunyai dua pilihan: mengundurkan diri seperti yang dilakukan oleh Mahathir, atau meminta pemilihan.

Katakanlah PM pergi ke YDPA, dan menasihati baginda seperti ini:

‘Yang Mulia Tuanku YDPA: Saya kehilangan sokongan majoriti. Bolehkah Yang Mulia membubarkan Parlimen – jadi kita boleh mengadakan pilihan raya?’

[12]. Adakah YDPA mesti mengikuti nasihat ini?

Jawapannya bergantung kepada Perkara 55 (2).

YDPA tidak perlu mendengar apa yang PM katakan.

Ia mengatakan, dalam Perkara 55 klausa 2, bahawa ‘[YDPA] boleh prorog [iaitu di tunda] atau membubarkan parlimen’.

Dalam undang-undang, perkata ‘boleh’ bermaksud, YDPA boleh mengatakan ‘Ya’, atau ‘Tidak’.

Sekali lagi, Perkara 40 (2) juga memberikan pilihan kepada Baginda.

Jadi, anggapan bahawa YDPA mesti menerima sepenuhnya apa yang dinasihatkan oleh Perdana Menteri kepada Baginda – adalah sama sekali tidak benar.

Selagi YDPA bertindak berdasarkan prinsip-prinsip Kedaulatan Undang-undang, dan dalam semangat Perlembagaan – YDPA dapat bertindak mengikut budi bicaranya – walaupun Baginda boleh beralih dari nasihat Perdana Menteri.

[13]. SEKARANG MARILAH KITA LIHAT  SUMBER KE-2 PULA

KUASA-KUASA UNTUK MEMANGGIL PARLIMEN –

INI ADALAH “KUASA TAMBAHAN” YANG DIBERIKAN KEPADA YDPA OLEH ORDINAN DARURAT  

Seperti yang telah kita bincangkan sebelum ini, sek. 14(1)(b) Ordinan Darurat menyatakan bahawa YDPA boleh memanggil Parlimen untuk bersidang ‘pada tarikh yang difikirkan sesuai oleh YDPA: bukan PM!

[14]. Peguam Negara berpendapat bahawa seksyen 17 Ordinan Darurat mempertahankan kuasa Perdana Menteri dalam Perkara 40.

Beliau mengatakan bahawa YDPA mesti mendengar nasihat PM.

Saya tidak bersetuju dengan tafsiran ini.

Sekiranya anda melihat dengan sangat teliti, sek.17 Ordinan memberikan kuasa tambahan kepada YDPA.

Inilah yang dikatakan:

17. Kuasa di bawah Ordinan adalah tambahan kepada kuasa di bawah undang-undang bertulis lain.

Ia menyatakan:

‘17. Bagi tempoh darurat berkuat kuasa, kuasa yang diberikan di bawah Ordinan ini adalah tambahan kepada, dan bukanlah sebagai menggantikan, kuasa yang diberikan oleh atau di bawah mana-mana undang-undang bertulis lain yang sedang berkuat kuasa.’

Lihatlah ayat ini:

‘Bagi tempoh darurat berkuat kuasa, kuasa yang diberikan di bawah Ordinan ini adalah tambahan kepada …

Ungkapan ‘kuasa yang diberikan…’ sangat penting.

Kuasa ini diberikan kepada siapa?

Peguam Negara mengatakan ini bermaksud kuasa yang diberikan kepada Perdana Menteri untuk menasihati YDPA.

[15]. Saya mempunyai pandangan yang berbeza.

Saya berpendapat, bagaimana Seksyen 17 Ordinan Darurat ditafsir bergantung kepada tujuan seksyen 17. 

[16]. Persoalannya ialah berapa banyak kuasa yang diberikan oleh seksyen 14(1)(b) kepada YDPA?

Peguam Negara berpendapat bahawa kuasa YDPA hanya terhad kepada nasihat Perdana Menteri.

Tetapi Sek.17 juga boleh dibaca dengan cara ini:

‘Bagi tempoh darurat berkuat kuasa, kuasa yang diberikan di bawah Ordinan ini adalah tambahan kepada, dan bukanlah sebagai menggantikan, kuasa yang diberikan oleh atau di bawah mana-mana undang-undang bertulis lain yang sedang berkuat kuasa.’

[17]. Apa yang berlaku seterusnya?

Ini bermaksud kebiasaannya YDPA tidak mempunyai kuasa untuk melakukan beberapa perkara  tanpa nasihat PM.

Semasa darurat, YDPA mempunyai kuasa tambahan dalam seksyen 14(1)(b) untuk memanggil Parlimen pada tarikh yang Baginda pilih.

Ini adalah kerana Baginda mempunyai ‘kuasa tambahan’ di bawah seksyen 17.

Bukankah itu kedudukan yang lebih wajar untuk diambil?

[18]. Tetapi ada pilihan nuklear yang sekarang saya laksanakan.

Yang Berhormat Peguam Negara mempertahankan keseluruhan hujah beliau merujuk kepada Perkara 40.

Perkara 40 dan 55 adalah peruntukan perlembagaan. Adakah anda tahu apa yang akan berlaku apabila kita mengguna pakai kedua-dua peruntukan secara bersama:

Perkara 55 dibaca dengan perkara 40 bermaksud YDPA boleh memanggil parlimen hanya atas nasihat PM.

[19]. Ini berbeza dengan apa yang diperuntukkan oleh Ordinan Darurat:

Sek.14 Ordinan Darurat, dibaca dengan Sek. 17 mengatakan: ‘YDPA dapat menetapkan tarikhnya – kerana Baginda memiliki ‘kuasa tambahan’.

[20]. Jadi Sek. 14 dan 17 Ordinan Darurat berkonflik dengan Artikel 40 dan 55.

[21]. Jadi apa? Apa yang berlaku seterusnya? Mana yang berkuatkuasa? Mana yang betul?

Kita mulakan dengan pilihan yang jelas: dengan Perlembagaan.

Perkara 4 Perlembagaan menyatakan bahawa, apa-apa undang-undang yang bertentangan dengan peruntukan Perlembagaan adalah tidak sah.

[22]. Namun, apabila kita memperincikan isu ini, anda akan sampai dalam situasi  – dalam kes ini, Aisberg No.1.

Seksyen 18 Ordinan Darurat menyatakan bahawa,

‘Sekiranya terdapat apa-apa percanggahan atau ketidakselarasan antara peruntukan Ordinan ini dengan mana-mana undang-undang bertulis lain, peruntukan Ordinan ini hendaklah mengatasi…’

Perhatikan frasa ‘Undang-undang bertulis’.

[23]. Kemudian anda akan menyedari bahawa anda telah mencapai Aisberg kedua.

Perkara 160 mengatakan, ‘Undang-undang bertulis’ merangkumi peruntukan Perlembagaan Persekutuan.

Jika undang-undang bertulis ditafsir sebagai termasuk perlembagaan, maka Seksyen 18 Ordinan Darurat ini mengatakan bahawa jika terdapat konflik antara Ordinan Darurat dan Peruntukan Perlembagaan, Ordinan tersebut mengatasi Perlembagaan.

Adakah suatu Ordian yang dibuat semasa Darurat, tanpa persetujuan parlimen, mempunyai kuasa untuk mengatasi Perlembagaan?

Namun, Perkara 4 menyatakan perlembagaan peruntukan lebih unggul daripada undang-undang tertulis yang lain.

Tetapi seksyen 18 Ordinan mengatakan bahawa ordinan tersebut mengatasi ‘undang-undang bertulis’yang lain.

Jadi ada masalah besar antara Perkara. 40 dan 55 Perlembagaan Persekutuan dan Seksyen 14(1)(b), 17, dan 18 Ordinan Darurat

Sekarang kita berada dalam keadaan darurat, adakah seksyen 18 membatalkan Perlembagaan?

[24]. ini membawa kepada satu soalan.

Adakah terdapat kebuntuan perlembagaan – akibat konflik antara peruntukan perlembagaan dan peruntukan ordinan darurat?

Saya rasa jawapannya adalah ‘Ya’.

SIAPA YANG DAPAT MENYELESAIKAN KEBUNTUAN INI?

Perkara 150 (8) menyatakan mahkamah tidak boleh mempersoalkan Proklamasi Darurat atau Ordinan Darurat:

Dua kes Mahkamah Tinggi baru-baru ini mengesahkan kedudukan ini.

Oleh kerana tidak ada mahkamah yang boleh mempersoalkan Proklamasi Darurat atau Ordinan Darurat, hanya ada satu mekanisme dalam Perlembagaan yang boleh mempersoalkan:

(a) kerajaan;

(b) proklamasi Darurat dan,

(c) Ordinan Darurat.

Itu adalah Parlimen.

Itu dijamin dalam Perkara 150(8) Perlembagaan.

Ia dikatakan Proklamasi dan Ordinan itu harus ‘dibentangkan’ di Parlimen.

Parlimen boleh menerima atau menolak proklamasi dan Ordinan Darurat.

[25]. ADA DUA PERKARA  LAGI SAYA INGIN KATAKAN SEKALI LALU:

Dia yang membuat undang-undang tidak dapat menafsirkannya.

Itu akan membawa kepada keadaan tidak tentu. Kerana tafsiran boleh diubah mengikut niat penggubal tersebut.

Kedua, dalam semua kes yang disebut oleh Peguam Negara – dalam semua situasi Kecemasan itu, Ordinan Darurat tersebut tidak setara dengan seksyen 14(1)(b), 17 atau 18 Ordinan Darurat semasa.

[26]. Oleh kerana hanya Parlimen yang boleh mempersoalkan Ordinan ini, bukankah ia mustahak dan mendesak untuk Parlimen bersidang?

Supaya kita dapat mengatasi gelombang infeksi Kovid 19 yang meningkat ini, dan peningkatan jumlah orang yang mati akibat wabak ini?

Maka mengapa perlu menunda memanggil Parlimen hingga akhir Ogos atau awal September tahun ini, dalam hal kepentingan nasional dan yang mengancam keamanan negara ini?

Seseorang mesti menggunakan mekanisme yang ada untuk menyelesaikan keperluan rakyat.

Kita tidak boleh menggunakan undang-undang untuk menyebarkan masalah perlembagaan.

Ahli politik tidak boleh bertindak demi kepentingan terbaik mereka.

Mereka mesti bertindak demi kepentingan terbaik orang yang mereka mengangkat sumpah untuk melindungi.